donderdag 10 januari 2019

Mijn laatste maand van mijn buitenlandavontuur | Ciao Bella Italia #5


22 december 2018. De laatste maand van mijn exchange avontuur zit er op en met een beetje gek maar vooral een blij gevoel kijk ik terug op de afgelopen vier maanden. Vier maanden waarin ik heel wat mensen heb leren kennen, Aperol Spritz heb gedronken, Italiaanse woorden heb geleerd en vooral ook nieuwe inzichten heb gekregen. En ook al klinkt dat cliché en dramatisch, het cliché blijkt toch waar te zijn: erasmus en een tijdje echt puur en alleen op jezelf aangewezen zijn doet echt wat met je en leert je heel veel! Ik neem je deze blog mee in mijn laatste weken voor het vertrek terug naar het thuisfront.


Bezoek uit Nederland!
Het tweede weekend van december was heel leuk: vriendin Laura uit Wageningen kwam mij namelijk opzoeken! Ik vond het zo leuk dat ze helemaal naar Milaan kwam voor mij, want precies zes maanden terug waren wij samen een andere vriendin komen opzoeken in Milano. Nu kon ik haar nog meer van mijn favoriete plekjes, restaurantjes, aperitivo-spots laten zien in Winterse sferen en ik liet haar kennis maken met huisgenootjes en vriendinnen in Milaan. Hiernaast hadden we gewoon een heerlijk weekend met lekker veel eten, wandelen in de stad en bij het Comomeer en vooral veel bijkletsen.

Tentamens 
Verder moest er ook nog wel een beetje gestudeerd worden. Van de vier wachtte er nog één tentamen op mij om gemaakt te worden. En hoewel ik natuurlijk niet zoveel heb laten zien dat ik hier nog wat anders deed dan tripjes maken en prosecco nippen, deed ik dat wel! Foto's en filmpjes van mijn boeken en mijn bibliotheek zijn nou eenmaal niet zo heel interessant. Maar dat er gestudeerd is, is geen ontkenning. Ik heb dit best fanatiek gedaan zelfs! Nu hopen dat het iets op heeft geleverd :)

Afscheid
Met het laatste tentamen, laatste tripjes en goodbye dinertjes was het aftellen naar het einde van mijn Erasmus avontuur nu echt begonnen. Schaatsen en afscheidsdineren met Henriikka, Pinja en Julia die ik bijna vanaf het begin kende en sinterklaas vieren met de grote groep. Ook bij het afstudeerdinertje van roomie Margaux waren we van de partij. Ik probeerde alvast een beetje afscheid te nemen van de stad door juist heel bewust te zijn van de laatste momentjes en laatste 'keertjes' wandelen op mijn favoriete plekjes van de stad, soms zelfs een beetje te vervelen. Veel afscheidsdinertjes en meetings met vrienden daar, maar ook juist soms even lekker alleen zijn. Ik kon dat thuis altijd al wel goed, maar heb dit hier in Italië ook een beetje moeten leren en vond het af en toe heel fijn om eens met niemand rekening te houden behalve met mijzelf (lekker egoïstisch hè ;). Voor mij is dat ook erasmus!

Eén van die bijzondere afscheidsmeetings was met Marie, mijn Franse soulmate hier. Al weken planden we een compleet kerstdiner met alles erop en eraan, waarbij we de hele dag vrij planden om kerstinkopen te doen, souvenirtjes te kopen en naar musea te gaan. We begonnen met een hele gave tentoonstelling van Inside Magritte, waarbij zijn surrealistische kunst was geïntegreerd met technologie. De allergaafste tentoonstelling die ik ooit heb gezien! Vervolgens wandelden we kilometers lang door de stad, langs onze favoriete plekken op voedsel- en souvenirjacht. 's Avonds maakten we een uitgebreid kerstdiner, gaven we elkaar afscheidscadeautjes en -brieven, vielen er hier en daar wat tranen maar ook zeker veel gelach en vierden we vooral dat we elkaar hebben leren kennen. Want hoewel het mij van te voren wel hartstikke leuk leek om mensen te ontmoeten, had ik niet verwacht zo'n goede vriendin aan dit avontuur over te houden. Ik vind het heel bijzonder om zo 'random' iemand te zijn tegengekomen waar het zo goed mee klikt en waar je in een korte tijd zo'n bijzondere band mee krijgt. Ik denk dat als je echt doet wat je zelf leuk vind en oprecht interesse toont als je dat hebt in mensen, energie stopt in vrienden waar jij energie van krijgt, deze vriendschappen vanzelf op je pad komen.


Vertrek! 
Na dit semi-afscheidsdiner en stapavondje bereidde ik mij voor op de komst van mijn ouders! Zoals zij mij in september wegbrachtten na een fijne vakantie, zouden zij mij nu weer op komen halen en zou ik ze 'mijn' stad laten zien, super leuk en lief! Terwijl ik hier en daar wat pogingen deed om mijn koffers in te pakken arriveerden ze 18 december met de auto. Het leek net gister dat zij mij op dezelfde plek afzetten in Milaan en ik in janken uitbarstte :'). Wat is er veel gebeurd maar wat is het ook snel gegaan. Toch was het fijn om nog even een paar dagen Milaan te laten zien aan papa en mama, zodat zij ook een beetje een beeld hebben gekregen waar hun dochter de afgelopen 4 maanden spendeerde! Ook ontmoetten ze Marie, wat heel gezellig was. Na vier fijne dagen en mijn laatste tentamen te hebben ingeleverd vertrokken we weer terug naar Nederland.

Gek om mijn straatje uit te rijden en een aantal uur later De Spinde in thuisbasis Heino weer in te rijden. Alsof ik nooit ben weggeweest. Maar met al die mooie avonturen op zak en mensen die ik heb ontmoet weet ik dat dit een ervaring was die ik nooit meer zal vergeten. En anders kan ik mijzelf gelukkig blijven herinneren met alle foto's en filmpjes die ik heb gemaakt!
SHARE:

Geen opmerkingen

Een reactie posten

© Myrthei. All rights reserved.
Blogger Templates by pipdig